Show - nieznany, a jednak ciekawy

Przeglądając youtuba, znalazłem przez przypadek polski film z 2003 roku. Film "Show", patrząc po obsadzie (Pazura, Bohosiewicz, Stuhr), czy osobie reżysera (Ślesicki), film powinien być typową polską komedią z tamtych czasów. Powinien, jednak znakomita obsada, razem z reżyserem, zaserwowali nam świetny thriller. Dla tych którzy nie widzieli wrzucam link na yt.

Filmweb podaje ocenę 6,3, jednak czytając komentarze, można dojść do wniosku że jest to ocena zaniżona. Osobiście dałbym tej produkcji mocne 8. Sam w sobie, film jest dosyć mało znaną produkcją, która odstaje od ówczesnego mainstreamu, wtedy były czasy kiedy dobre polskie komedia mafijne odchodziły powoli do przeszłości, a reżyserzy zaczęli kręcić komedyjki romantyczne.

"Show" jest filmem który zaczyna się bardzo nudno, wręcz odstraszajaco, widz nie wie co sie dzieje, oraz po co to się dzieje, reżyser obrzucił nas kilkoma wątkami. Jednak już po kilku minutach wszystkie wątki się łączą w jeden. Główny wątek filmu to wydarzenia na planie reality show typu "Big Brother", wątek ten jest świetnym miejscem do podrzucenia kilku żartów, oraz wykorzystania świetnej gry ciałem, w wykonianu Cezarego Pazury, jednak z każdą minutą film robi się coraz mroczniejszy. Pod koniec filmu, widz zastanawia się czy to nadal ten film który zaczynaliśmy ogladać, obraz robi się ponury, bohaterowie nie dowcipkują, są wręcz nad wyraz poważni. Na sam koniec akcja się załamuje i wszystko wraca do kolorów komedii. Takie zabiegi, sprawiają że widz nie ma ochoty na odrywanie się od ekranu.

Twórcom "Show" udało się stworzyć thriller, dzięki zastosowaniu ujęć, które pozwalają poczuć grozę wydarzeń, oraz muzyki która podkreśla wydarzenia na ekranie. Jednak największy plus dla filmu, należy się za rolę Czarka Pazury. Aktor ten przyzwyczaił nas do świetnego aktorstwa, głównie komediowego, jednak w tym filmie, kiedy trzeba to potrafi być bardzo poważny, co w przypadku tego aktora jest trudne do wyobrażenia.

Film ten ma jednak pewne swoje mankamenty, głównym problemem jest Piotr Zelt, który w każdym filmie jest tak samo sztywny. Dodatkowo, w momencie w którym widz chce jeszcze oglądać dobre kino zakrawające o kryminał, obraz wraca do komediowej odsłony. W filmie występuje pełno dziur logicznych, co sprawia że koniec filmu jest bardziej niespodziewany.

Film "Show" jest warty obejrzenia przez każdego kto lubi filmy nie tylko do pośmiania, warto przedrzeć się przez kilkanaście pierwszych minut, bo po nich dostajemy świetnie skrojąną historię, która miejscami jest nielogiczna, jednak rozwija się w bardzo konkretny i ciekawy sposób.

Эх, Россия. Kinematografia.

Od pewnego czasu wszędzie jest pełno rosji. O ile rosyjskie zapędy militarne,

są niebezpieczne, to rosyjska kultura jest wyjątkowa, dlatego chciałbym wam opowiedzieć na temat kilku przypadłości rosysjkiej kinematografii. W celu lepszego zrozumienia tematu, proponuję się zapoznać z kilkoma filmami, oto lista polecanych:

"Bikiniarze"

"Admirał"

"Cyrulik syberyjski"

"S.S.D."

"Spaleni słońcem"

Historia miłosna.

Rosjanie uwielbiają historie miłosne, dlatego w każdym filmie osią wydarzeń zostaje miłość głównych bohaterów. Nasi sąsiedzi ze wschodu opanowali temat do tego stopnia, ze nawet horror są w stanie osadzić w wątku miłosnym. W niektórych filmach wątek ten jest maglowany aż do znudzenia, ale w większości jest osadzony na tyle delikatnie, że jest to jeden z wątków które nadają dodatkowych barw filmom. Miłość po rosyjsku, różni się od miłości zachodniej, miłość w rosyjskich filmach zawsze jest skomplikowana i często dochodzi do mezaliansu. Natomiast miłość zachodnia jest często "różowa", po rosyjsku jest trudno i bez "miłosnych pierdów".

Połączenie patosu z kiczem.

W rosyjskich filmach, często jest mowa o czasach sowieckich, czy carskich. Zazwyczaj świat pokazany jest tam bardzo poważnie i z wieloma detalami, jednak zbyt duża ilość powagi sprawia, że filmy te podchodzą pod subtelny kicz. W wielu scenach sytuacje są tak mocno podkoloryzowane że można uznać je za definicje kiczu, jednak filmy epatujące kiczem, w tak wyszukany sposób, są tym bardziej ciekawe. Połaczenie patosu z kiczem sprawia że rosyjskie filmy, ogladane pierwszy raz są kapitalne, ale oglądane po raz kolejny męczą.

Piękne ujęcia.

Rosyjscy filmowcy są perfekcjonistami. Każda scena w filmie musi być perfekcyjnie nakręcona, efektem czego jest obrzucanie widza pięknymi widokami. Rosja jako kraj to już nie jest europa, ale jeszcze nie azja, dla ludzi z innych krajów, obrazy rosyjskich krajobrazów i miast są piękne i egzotyczne. Po prawdzie widoki, są jednym z głównych powodów dla których warto obejrzeć filmy rosyjskie filmy.

Muzyka.

Lubisz muzykę z "Gwiezdynch wojen"? Rosyjska muzyka filmowa spodoba się tobie na pewno. W rosyjskiej kinematografii muzyka odgrywa tak samą ważną rolę jak piękne widoki, efektem tego jest cała paleta barw muzycznych. W rosyjskich filmach można spotkać zarówno operę, jak i muzykę nowoczesną, rosjanie nie boją się eksperymentowac z klasykami rocka i jazzu, jak i pokazywać swoją muzykę, często można spotkać w tych produkcjach gitarę i bałałajkę, ale także całe orkiestry. Ścieżki dźwiękowe w rosyjskich filmach należą do najbardziej różnorodnych, co pozwala na lepsze podkreślenie filmu.

Jeżeli chcecie poznać kino zupełnie różne od tego które jest reprezentowane przez "kulturę zachodu". kino rosyjskie jest dla was. Rosyjska kinematografia jest bardzo różnorodna i często niedoceniana. Swoją przygodę z rosyjskim filmem polecam rozpocząć od filmów które podałem na początku artykułu. No i mój top rosyjskiego filmu:
Najlepszy reżyser: Nikita Michałkow
Najlepszy aktor: Oleg Menshikov
Najlepsza aktorka: Evgeniya Khirivskaya